باب 8 وجوب اراده بر پرداخت بدهى در فرض عدم قدرت 1170 - ( 1 ) حسن بن على بن رباط روايت مىكند كه امام صادق عليه السلام فرمود : « هر بدهكارى تصميم بر پرداخت بدهى خود داشته باشد ، از جانب خدا دو فرشتهء نگهبان با اوست كه وى را بر پرداخت امانتش يارى مىكنند و اگر تصميمش بر پرداخت ضعيف شود ، به همان اندازه كه از تصميمش كاسته شده ، آن دو فرشته نيز از يارى خود مىكاهند . » 1171 - ( 2 ) در كتاب فقه الرضا آمده است : « بدان كه ! هركس بدهكار شود و تصميم بر پرداخت آن داشته باشد ، وى در امان خداست تا بپردازد و اگر تصميم بر پرداخت آن نداشته باشد ، پس او دزد است . بنابراين از خدا بترس و بدهىات را به طلبكار بپرداز و با بدهكارت با نرمش وملايمت رفتار كن تا حقّت را از وى با بزرگوارى و خويشتن دارى بگيرى . » در كتاب المقنع آمده است : « پدرم على بن حسين قدس سره در سفارش خود به من فرمود : بدان ، اى فرزند عزيزم ! هركس بدهى به عهده گيرد . . . » ادامهء عبارت المقنع ، همانند عبارت فقه الرضا ست . 1172 - ( 3 ) در كتاب فقه الرضا آمده است : « از معصوم عليه السلام روايت شده كه هر بدهكارى تصميم پرداخت بدهىاش را داشته باشد ، از جانب خدا دو فرشتهء نگهبانِ وى ، او را يارى مىكنند و بر پرداخت بدهى به وى كمك مىرسانند . پس اگر تصميمش ضعيف شود به هر اندازه كه از تصميمش كاهش يابد به همان اندازه آنان از يارى و كمك خود مىكاهند . » در كتاب المقنع ، نظير اين عبارت آمده است . 1173 - ( 4 ) در كتاب عوالى اللئالى روايت مىشود كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « اگر به اندازهء كوه احد طلا داشته باشم ، خوشحال نيستم از اين‌كه يك شب بر من بگذرد و يك دينار از آن نزد من باشد ، مگر دينارى كه براى پرداخت بدهى خود آماده كرده‌ام . » 1174 - ( 5 ) ابو موسى اشعرى روايت مىكند كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « پس از گناهان كبيره كه خداوند از آنها نهى كرده است ، بزرگ‌ترين گناهى كه با آن با خدا ديدار مىكنى ، اين است كه انسان ، بدهكار بميرد و براى پرداخت آن چيزى باقى نگذاشته باشد . » 1175 - ( 6 ) عمر بن يزيد گويد : « شخصى نزد امام صادق عليه السلام آمد و در حضور من از وى طلبش را درخواست كرد . امام عليه السلام به وى فرمود : اكنون چيزى در اختيار ندارم ولى براى ما خِطر و وسمه « 1 » خواهد آمد . آنها فروخته مىشود و به تو پرداخت مىكنم ان‌شاءالله .

--> ( 1 ) . نام دو گياه كه با آن خضاب مىكردند .